කවිය මියැදුනාය – the last post by Rathutharuwa.

අන්තිම කඳුළු බිංදුවත්
ගලාගිය පසු යළිදු හැඬුමකට ඉඩ නොතබාම
හිතේ කොණකින් රුවක් මතු වී මොහොතින් අතුරුදන් වෙද්දී
ඉකියකටවත් සවියක් තවත් ඉතිරි වී නැති මා ළඟ
කවදා කොහේදී හෝ දැක පුරුදු මතකයක් සෙවනැලි අඳී

අනේ මා මේ තරම් හැඬෙව්වේ කිමැයි
පිළිතුරක් ඔබ ළඟත් නැති අපූරුව
සසර ඉම කෙදිනවත් ආයිමත් මා හඬවන්න
ඔබේ ඒ මහා පාවාදීම තව වරක් කරන්නට නැත හසර
යලිදු ඔබව හමුවන්න පතා නැති නිසාවෙන්

පුංචි මා නෙත් ලඟට මගේ සිහිනය දකින
හසරැල්ල ගෙනෙන්නට දැකපු මිරිඟුව ලඟට
ගොඩට ගෙන මිහිදන්ව තිබුනු මගෙ හීන දෙණ
අරුමයක්මැයි විඳින’යුරු ඔබේ ජීවිතය

බොල් අහස, රළු පොළොව සුළඟවත් නොදන්නා
කිසි කලෙක කිසිවෙකුත් කිසිත් දැන නොගන්නා
රිදුනු හිත කෙදිනවත් සුවපත් වන බව ඔබත් නොදනන්නා
කවිකාරි මියැදුනා ඔබ කියයි ” She had a thing for me (not that I am the one who started it first) I think she went through a mid life crisis. Good that she is gone.It was not healthy. (was not healthy  for ME)

දොස්තර නැන්දා

මගෙ බණ්ඩිය හොඳටම රිදුනම  වැටිලා ඔළුව බිම ඇණුනම

අම්මා මාව එක්ක යන්නෙ

බෙහෙත් ටිකක් අරන් දෙන්න

තිත්ත උනත් දෙන බෙහෙත්

උණ ගැනෙනා එන්නත්

දොස්තර නැන්දා අපිට ආදරෙයි හුඟක්..

වෙද නලාව කරේ දමන් සුදු කබාය ඇඟේ දමන්

“මොකද පුතේ උනේ?”කියා

අහනව හරි කරුණාවෙන්..

තිත්ත උනත් දෙන බෙහෙත්

උණ ගැනෙනා එන්නත්

දොස්තර නැන්දා අපිට ආදරෙයි හුඟක්..

කෑමට පෙර අත සෝදා නිවපු ජලය බොන්න කියා

බිම වැටිලා තියෙන කෑම කෑවොත් ලෙඩ ගොඩයි කියා

නින්දට පෙර දත් මැදීම හොඳම පුරුද්දක්ය කියා

පුංචි අපිට කියා දෙන්නෙ අපෙ මේ දොස්තර නැන්දා..

තිත්ත උනත් දෙන බෙහෙත්

උණ ගැනෙනා එන්නත්

දොස්තර නැන්දා අපිට ආදරෙයි හුඟක්..

The Truth

තරණය කල කලට කන්දක්
බැස්මක්ද හමුවේ
වැටුණු කල බිම
නැගිට යළි යන ගමණ යා යුතු වේ..

සිත රිදවු අය කෙදිනවත් යළි ඒම සැක මුසු වේ..
සැනසුමට ළඟ සිටිය අය මිස
කවුරු වෙද මෙලොවේ..

දුදන ගති ඇති දනන් ළඟ වැඩි ඇසුර හොඳ නැති වේ
නපුර කල අය වෙතට දඬුවම්
සොභාවෙන් ලැබ දේ..

තවම අහන ප්‍රශ්න

තවත් ඇයි හීන දිගේ හොරෙන් හොරෙන් ඇවිත්

අඩි ගානක් යටින් මිහිදන් කරපු සොඳුරු බලාපොරොත්තු,මතක

ගොඩ ගන්න හදන්නේ..?

ගලලා ඉවර නැති කඳුළු ගංගාව

ඔහේ ගලාගෙන යනවා තවමත්.. මනසින් නුඹ දකිනකොට..

හිත ඇතුලෙ කොතැනක හරි මම ඉන්නවානම්,අහසේ අපි හොයපු තරුව තවම දකිනවද?

එතකොට දැනෙනවාද හුඟක් ආදරේ කෙනෙක් ඉන්නව කියලා මේ අහස යටම..?

ඔරලෝසුවේ කටු කැරකෙන දිහා බලලා

නැගිටලාද..? නිදාගත්තද..? නිදන්න කලින් දත් මැදලා කකුල් හේදුවාද?

හැමදාම අහපු මෙකී නොකී ප්‍රශ්න ගොන්න තවමත් අහනවා නොපෙනෙන නුඹගෙන්

“මට ආදරෙයිද?” ඇරෙන්න..