……..

යන අතර ජිවිතේ දුර මගක් ගෙවාගෙන
අතරමගදී හමු වූ යාත්‍රිකයාණෙනී..
කොහි සිට ආවාද නුඹ, කාටවත් නොපෙනී
මා මෙතෙක් දකිමින් නිදා උන් පාට පාට
සිහිනයට..?
අළු පාට තවරාපු කඳුළු විතරක් පිරිණු
මගේ මේ සිහිනය නැහැ සොඳුරු..
ඒ උනත් හැමදාම දකින මේ සිහිනයෙන්
අවදිවන්නැයි කියා කියන්නට නම් එපා..
ලෝකයක් පිරෙන්නට දෙන්න කිසි දෙයක් නැති
ලෝකයම පිරෙන්නට ඉල්ලන්න කිසිත් නැති
මට, නුඹ සිහිනයක්මැයි..
කල්ප කාළයක්වත් පෙරුම් පුරා
ලබා ගනු  බැරි නමුදු
බලා ඉන්නම් නොපෙනී යන තුරුම මා පසුකර
තව තවත්   ඈතට..
බලාගෙන තරු දිලෙන නිශාවේ අහස දෙස
පා කර ලොකුම ලොකු සුසුමක් ඒ අහස දිහාවට
ආයිමත් මම නුඹට නෑ කවි ලියන්නේ….
අයිති නැති කිසි දෙයක් නිසා ලොබ නොබැඳි සිත
ඇයි කියා දන්නෙ නැහැ නුඹ පසු පසම විතරක්
දුවන්නේ..
මට සමාවෙන්න..
ආයිමත් මම දෙන්නෙ නැහැ මගෙ හිතට ආදරේ
වෙන්න නුඹට..
නුඹ කවදාවත් මගේ නෙමෙයි…

Advertisements

ඉතින්..,

ithin

ඉතින්..,

හුඟක් දුරක ඉඳන්

කාලෙකට පස්සේ ඔබ ඇවිත්

සැපක් සනීපයක් නැති

වැඩි වරදකුත් ඒත් එහෙමටම හොඳකුත් නැති

කාළයේ වැල්ලෙන් වැසී ගිය..

සුන්දරත් නැති අසුන්දරත් නැති

මතකයන් ගොඩ අරන්..

දැන් ඉතින් අපි වෙන් වෙමු

කොහේදී හරි..කවදා හරි

යළිත් අපි හමුවෙනකල්..