ඉතින් මට අවසරයි..

ආයෙමත් කවදාවත් නො එන්නම
යන්නම යන්නම්..
මේ සංසාර ගමනේ කොයියම්ම මොහොතකවත්,කොතැනකදීවත් හමු වෙන්න නොපතාම..
ගලා යන ගංගාව ගලා ගියාදෙන්
හැපි හැපී ගල්පර පුරා..
ව්සුරුවා පෙණ කැටි නගා..
හැඩ පෙනෙයි බෝ ලෙස නැගී
රිදුනමුත් එය නොම දැනී..
බිඳී යා නොදී බැඳි ළබැඳියාව..
රකින්නට වෙර දැරූයෙම්..
උමතුවෙකි යැයි කියූ
එයමැයි අරුම මා නොතැකූ..
සත් සියක් සෙනඟක් වටා උන් නමුත්
හිස් තැනක් විය නුඹට මාද මට නුඹද නැති කල්
ඇති වී නැතිව යන මේ සියල්
විඳ දරාගනු විනා අන් යමක් කරන්නට හැකි වෙද අසාර වූ මේ ජීවිත ගමනේ…??
ඉතින් මට අවසරයි..
සබඳ නුඹටත් වේවා සුභ ගමන්..!!!